অন্নপূৰ্ণা মিষ্টান্ন ভাণ্ডাৰ। ৰাজীৱে নামটো আকৌ এবাৰ পঢ়ি চালে। অন্নপূৰ্ণা মিষ্টান্ন ভাণ্ডাৰ। গাড়ীখন অলপ আগুৱাই গৈছিল যদিও সি চালকক ৰখাবলৈ ক'লে। চৰকাৰী গাড়ীখন ৰাস্তাৰ কাষত ৰৈ গ'ল। সি খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চালে। দোকানখনৰ সন্মুখত আগৰ দৰেই কেইখনমান প্লাষ্টিকৰ চকী, কাঁচৰ বাকচত সজাই থোৱা ৰসগোল্লা, কাজু বৰফি আৰু লালমোহন। অৱশ্যে দোকানখনৰ সন্মুখৰ চাইনব'ৰ্ডখন নতুন হৈছে। আগৰ সেই সৰু দোকানখন এতিয়া কিছু ডাঙৰ হৈছে। কিমান দিনৰ মূৰত সি এইখন মিঠাই দোকানৰ সন্মুখত আহি ৰৈছেহি বাৰু? সি মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। হয়তো বিছ বছৰৰ পাছত। এটা সময়ত সি প্ৰায়েই ইয়াত ৰৈ থাকিছিল সুৰভীৰ বাবে। সুৰভী - তাৰ কলেজীয়া দিনৰ প্ৰেমিকা। এই মিঠাইৰ দোকানখনৰ কাষতেই সিহঁতি লগ হৈছিল। তাৰ পিছত দুয়ো একেলগে কলেজলৈ গৈছিল। কেতিয়াবা সুৰভীয়ে দেৰি কৰিলে সি দোকানখনৰ সন্মুখত থিয় হৈ থাকিছিল। কেতিয়াবা দোকানৰ পৰা ৰসগোল্লা বা বৰফি এটা খাই সময় পাৰ কৰিছিল। দোকানৰ মালিকজনেও সিহঁতক চিনি পাইছিল। আনকি কেতিয়াবা সুৰভী অহা দেৰি হ’লে তেওঁ হাঁহি মাৰি সুধিছিল, "আজি তাইৰ আহোঁতে দেৰি হ'ব নেকি?" উচৰ-পাজৰৰ দোকানীসকলেও চাগৈ জ...
বহুতে হয়তো জানে মই নদী কিমান ভাল পাওঁ। ঈশানীয়েও জানে। বহু দিন আৰু বহু ৰাতি আমি পাতিছোঁ নদীৰ কথা। মোৰ দৰে তায়ো বন্দী নদীৰ প্ৰেমত। আমাৰ বিয়াৰ পাছতেই সুধিছিলোঁ মই তাইক বানপানীৰ কথা। সুধিছিলোঁ জাঁজী নদীৰ পৰা কেৱল কিছু দূৰ অৱস্থিত সিহঁতৰ ঘৰখনত কেতিয়াবা সোমাইছিল নেকি নদীৰ পানী। পিছে নাই; তাই কৈছিল যে সৰু থাকোতেই এবাৰ দেখিছিল পানী চোতাল পোৱা কিন্তু ঘৰত সোমোৱা নাছিল। আনকি তাইৰ ককাক-আইতাকেও দেখা নাছিল বানপানীৰ প্ৰলয়। পাছে এইবাৰ!! এইবাৰ সলনি হ’ল সকলো সমীকৰণ! জাঁজী নদীৰ পানী আহি সোমাল ঈশানীহঁতৰ ঘৰত। কোনোদিনে মানুহক কষ্ট নিদিয়া জাঁজী, দৰিকা, মিতং, আদি, সৰু নদীবোৰে এইবাৰ জীয়াতু ভোগালে ৰাইজক। আৰু দিখৌ! দিখৌ নদীয়ে নমাই আনিলে জলপ্ৰলয়! ****** ১৯ জুলাই ২০২৬। মাজনিশা। সেই নিশাটো মনত পৰিলে এতিয়াও কিবা এটা অস্বস্তি লাগে। ফুটবল বিশ্বকাপৰ ফাইনেল চাবলৈ আমি দুয়ো সাজু হৈছিলোঁ। পানী বঢ়াৰ খবৰ আহি আছিল যদিও ঈশানীহঁতৰ অঞ্চলটোত বানপানী হব বুলি আমি ভবা নাছিলোঁ। কিন্তু পুৱা সেই বিশ্বাসটো ভাঙি গ’ল। এটা ভিডিঅ’ত দেখা গ’ল পানী বহু ওপৰলৈ উঠিছে। তাহাঁতৰ ঘৰৰ গেটখন প্ৰায় পানীৰ তলত। আৰু ঈশানীহঁতৰ ঘৰখনো সেই পানীৰ মাজত...